Wim

dinsdag 3 augustus 2004 — 11.44

Gisteren deden ze een halve dag over het opbouwen van de steiger voor het huis van de buren.

Vanmorgen begonnen de schilders. Of beter gezegd: de schilder en zijn leerling. “Bovenaan beginnen Willem. Nee, bovenaan zeg ik toch!” klinkt er in plat Amsterdams door het openstaande raam. Willems stem is van een beduidend lager volume, want wat hij antwoordt versta ik niet. Wel hoor ik even later het gesuis van een gasbrander.

“Weg die brander. Weg. Weg! Kijk nou, helemaal zwart. Dat heb geen zin! Zo, en nu die krabber recht erop. Niet zo hard, de verf moet eraf, niet een centimeter hout! Nee, nee, overdwars houden, overdwars!” Ik krijg een beetje medelijden met Wim. Deze methode van lesgeven lijkt me weinig zelfvertrouwen te kweken.

Maar even later hoor ik, nog steeds onvervalst plat, maar een stuk zachter: “Ja, je doet het ook voor het eerst hè.” ‘t Zal wel goedkomen, met Wim.