Niets menselijks is ook de beroemdheden vreemd. Gerrit Achterberg vermoordde zijn hospita, in Phil Spectors huis werd een lijk aangetroffen en Bernard Cantat, de zanger van Noir Désir, is in Litouwen veroordeeld tot acht jaar cel nadat hij in de zomer van 2003 zijn vriendin Marie Trintignant tijdens een dronken ruzie zó hard sloeg, dat ze een week later in een Parijs’ ziekenhuis overleed aan ernstig hersenletsel. En dan hebben we het nog niet gehad over bling-bling rappers, daar is geen bijhouden aan.

Niet anders dan de rest van de wereldbevolking dus. Maar de vraag dringt zich op of je daardoor niet anders gaat luisteren, lezen of kijken naar wat deze mensen gemaakt hebben als deze achtergrondinformatie ergens in je hoofd rondzwerft. Achterbergs gedichten worden er niet minder mooi van. Spector’s wall of sound blijft een muur van geluid. Maar toch. Als ik nu Le Vent Nous Portera hoor, denk ik toch da’s die vent die op een hotelkamer in Litouwen zijn vriendin tijdens een dronken ruzie zó hard sloeg, dat ze een week later in een Parijs’ ziekenhuis overleed aan ernstig hersenletsel.

Het blijft een wonderschoon liedje.