kijk hier
Ik heb dus anderhalf jaar tegenover een lijk gewoond… In de straat waar bijna 15 jaar nooit iets gebeurde, behalve af en toe wat politie bij het kraakcafé op de linkerhoek, of een feestje met veel smartlappen bij het taxicafé op de rechterhoek. Bijna 15 jaar woonde ik er, en je bent nog geen paar maanden weg, of de straat is in rep en roer.
Maar het rare is: de Dusartstraat is nu juist een straatje waar de mensen elkaar nog kennen. Voor Amsterdamse begrippen dan hè? Ik kende altijd mijn hele trap. De buurvrouwen van de overkant. De mensen links en rechts. Ik parkeerde mijn autootje op het “niet-parkeren” plekje voor de scooterwinkel, en als ze het plekje nodig hadden, belden ze me even op. Ik groette de homosuele fotograaf links. Babbelde met de krakers als ze ’s zomers hun nering verplaatsten naar de stoep. En de buren deden dat net zo goed.
Met de verhalen op radio en TV over de onpersoonlijke stad ben ik het dan ook niet eens. De sfeer in mijn nieuwe straatje is veel onpersoonlijker. Hier op straat zie je veel minder mensen zomaar eens een praatje maken. De Dusart was een gezellig buurtje, dat ik nog wel mis. Maar zelfs in zo’n sociaal buurtje is het dus mogelijk de dood van je vriendin twee jaar verborgen te houden, ookal wordt je eigen dood snel genoeg opgemerkt…
Die recepten hè? Ik vind mijn log wel een fijne plaats om die op te slaan. Maar máákt iemand die dingen wel eens? En zijn ze dan te eten ook? De resultaten bedoel ik, niet de blaadjes waarop je ze uitprint.
“Heb je een lekker recept voor curry (zonder naar een prefab-pakje te hoeven grijpen)?” vroeg Lucy in de Q’s for FAQ. Die FAQ komt er wel hoor. Ik moet even de vragen ordenen enzo. Maar zo’n recept, dat heb ik wel.
Het geheim van curries is dat er geen twee hetzelfde zijn. Voor elk recept heb je andere kruiden nodig, die allemaal op een andere manier behandeld worden. Door ze wel of niet te bakken, en ze kort of lang mee te koken, krijg je heel verschillende smaken. Een echte curry maak je dan ook altijd met losse kruiden, en niet met kant en klare kerrie. Jammer genoeg heb je er ook vaak heel veel kruiden voor nodig. Sommige daarvan zijn maar moeilijk te krijgen. In elk geval niet bij de supermarkt.
Alles wat hierin gaat, is te koop bij de C1000 in het dorp van mamalijn. Hoef je niet voor om te rijden. En mislukken kan het ook al bijna niet. Het is me een keer gebeurd dat de yoghurt licht schiftte, maar da’s een cosmetisch euvel en doet niets af aan de smaak.
Ruben neemt revanche…
www.timmietv.nl (12)
www.sneeuwblind.nl/weblog (7)
blog.lachicamerengue.com/weblog (7)
mariekefotografeert.web-log.nl (5)
www.ditadres.com (4)
log.komma.net (4)
doenietzomoeilijk.nl (4)
cockie.org (4)
www.vanrongen.nl/weblog (3)
www.rickdekikker.com (3)
www.morpurgo.nl (3)
www.heuvelachtig.nl (3)
www.duvekot.ca/eliane (3)
www.charlottesweb.nl/web (3)
www.camarados.com (3)