Dusartstraat
vrijdag 13 mei 2005 — 17.13
Ik heb dus anderhalf jaar tegenover een lijk gewoond… In de straat waar bijna 15 jaar nooit iets gebeurde, behalve af en toe wat politie bij het kraakcafé op de linkerhoek, of een feestje met veel smartlappen bij het taxicafé op de rechterhoek. Bijna 15 jaar woonde ik er, en je bent nog geen paar maanden weg, of de straat is in rep en roer.
Maar het rare is: de Dusartstraat is nu juist een straatje waar de mensen elkaar nog kennen. Voor Amsterdamse begrippen dan hè? Ik kende altijd mijn hele trap. De buurvrouwen van de overkant. De mensen links en rechts. Ik parkeerde mijn autootje op het “niet-parkeren” plekje voor de scooterwinkel, en als ze het plekje nodig hadden, belden ze me even op. Ik groette de homosuele fotograaf links. Babbelde met de krakers als ze ’s zomers hun nering verplaatsten naar de stoep. En de buren deden dat net zo goed.
Met de verhalen op radio en TV over de onpersoonlijke stad ben ik het dan ook niet eens. De sfeer in mijn nieuwe straatje is veel onpersoonlijker. Hier op straat zie je veel minder mensen zomaar eens een praatje maken. De Dusart was een gezellig buurtje, dat ik nog wel mis. Maar zelfs in zo’n sociaal buurtje is het dus mogelijk de dood van je vriendin twee jaar verborgen te houden, ookal wordt je eigen dood snel genoeg opgemerkt…
tien reacties
bizar zeg…
majriM (URL) 13-05-’05 17:46
Ik zie de Dusartstraat nog helder voor me…
Wat ik me afvroeg bij dat bericht is of zo’n lijk niet ontzettend gaat stinken?!?
Ruben (URL) 13-05-’05 21:52
Ruben: Komt ie. Volgens een politieagent was de overleden vrouw al zo dun toen ze overleed (ze was erg oud, ik geloof 95) dat de ‘mummificatie’ heel snel plaatsvond. Op het moment dat dat gebeurt, is er geen stank. Het lichaam droogt zichzelf heel snel uit.
Lekker he, deze details.
Merel 14-05-’05 14:54
heb 15 jaar gewoond op hook dusart/ corn. trooststraat.
was altijd een zeeeeer sociale buurt, iedereen kende elkaar, kwam elkaar tegen bij de slager naast het taxicafe (eigenlijk nog weer daarnaast, naast de snackbar) en eerder ook bij de bakker die tegenover het krakerscafe zat. maar die winkeltjes zijn allemaal weggesaneerd. dat scheelt wel een slok op een sociale borrel.
hansb (URL) 14-05-’05 18:07
Over ‘wegsaneren’ gesproken, dat gebeurt ook met veel oudjes tegenwoordig.
Rick (URL) 14-05-’05 23:21
en toch nog het nieuws halen! respect!
bliss (URL) 15-05-’05 01:08
Javier Guzmans voorstelling gaat hier ook over, trouwens, bedenk ik mij zojuist.
Ruben (URL) 20-05-’05 21:03
Ikzelf kom oorspronkelijk uit een minuscuul klein microgehucht, waarbij je werkelijk geen seconde dood in je huis zou kunnen liggen. Je wordt al gevonden voordat je kans hebt de grond te raken, bij wijze van. Maar dat komt volgens mij niet doordat iedereen zo wezenlijk in elkaar geinteresseerd is. Welnee! Er is gewoon he-le-maal niets te doen!
In jouw buurtje wel…(toch?)
Helena (URL) 21-05-’05 12:26
Ik had van de week een politieagent en een meneer van de woningbouwvereniging aan de deur die via mijn balkon bij de buurman naar binnen wilden kijken, omdat ze ‘maar geen contact met hem konden krijgen’. “Ik ook niet”, zei ik nog, want hij schiet altijd als een haas naar binnen als ik hem groet, en draait dan alle ramen en deuren op slot. Het huis bleek een vuilnisbelt, en het is niet uit te sluiten dat hij daar zelf onder ligt, want hij is al tijden niet meer gesignaleerd…
Wieland (URL) 21-05-’05 20:59
@Wieland: in zo’n huis heb ik ook een tijdje gewoond – aan de Admiraal de Ruijterweg als ik me niet vergis. (Mea culpa…)
Ko (URL) 23-05-’05 17:08