Ik zou nog vertellen over het nieuwe werk. Waar ik aan begon in april, na een jaar bankzitten.
Het was vreselijk. Amsterdam-Zeist is vreselijk om te rijden. Het gebouw waar ik in werkte was donker en vreselijk. Het werk was niets bijzonders. En de collega’s zaten ergens tussen ‘wel aardig — maar nietszeggend’ en vreselijk in. Een paar collega’s gingen elk uur een kwartier roken, en klaagden dan dat ze het zo vreselijk druk hadden. Lunchen in de buurt kon niet, behalve bij een snackbar.
Na anderhalve week realiseerde ik me dat het niet beter zou worden. Zeist zou niet dichterbij komen, mijn collega’s zouden niet stoppen met roken en klagen. Het gebouw zou niet ineens fijn en licht worden en de snackbar zou niet ineens allemaal gezonde dingen gaan verkopen.
Ik heb opgezegd.