Ik weet het wel. Er moet een nieuw stukje.
Maar ik heb een serieuze aanval van geluk, en, laten we wel wezen, dat is erg saai.
Mijn werk is leuk, mijn langpootkonijn is lief, en tenzij u elke dag postjes wil lezen over hoe leuk het is dat het lpk staat te hinniken bij het hek als ik aankom, heb ik niet veel te vertellen. Volgens Sargasso heb ik gebrek aan inspiratie, maar dat is natuurlijk al een hele stap vooruit van de identiteitscrisis die mij daarvoor teisterde.
Volgens Sargasso dan he? Want er is helemaal geen crisis. Het gaat juist erg goed. En dat is fijn maar saai. Of zei ik dat al?
