Omdat een mens nooit genoeg langpootkonijnen op zijn log kan hebben of: wat spookt lijn tegenwoordig allemaal uit
dinsdag 1 augustus 2006 — 13.20
Aanstaande zondag is de Utrechtse Heuvelrugrit, dus ‘t was hoog tijd voor een trainingsrondje.
Diana en Jo kwamen ons halen met de trailer. Het was voor het eerst dat ik Atlas inlaadde, maar alles ging van een leien dakje. Daar hoef ik me volgende week dus geen zorgen over te maken!
Op naar Hollandsche Rading, het startpunt van onze rit. Maak kennis met:
Atlas en lijn

Keller Queen (Kelly) en Mariska

Banderas en Diana




En vervolgens in een rustig tempo over de Vuursche, richting Theehuis ‘t Bluk in Laren.






Dan is het tijd voor een welverdiende pauze, met drinken voor iedereen en een sigaretje voor de meiden.





Op de terugweg zijn we niet één, maar twee keer doornat gewoorden van een hoosbui. Leuk voor je opgewarmde spieren :(
negen reacties
Ziet er gezellig uit.
Eigenlijk is een Langpootkonijn gewoon een soort cabrio…
CasaSpider (URL) 01-08-’06 14:05
Heerlijk! Plezier aanstaande zondag!
Mieke (URL) 01-08-’06 14:54
Wow gaaf hoor en jullie hebben zo te zien genoten
Eljo (URL) 02-08-’06 00:16
Zo…! De mededeling dat je veel foto’s geplaatst had, was inderdaad niet voor niets.
:o)
Marina (URL) 02-08-’06 09:17
Een fraai stelletje. Wat heb je er voor uitvoerig bit in hangen, waar is dat voor?
Irene (URL) 02-08-’06 09:53
Is een dubbelgebroken kneveltrensje (http://images.google.nl/images?q=knevelt..).
Eigenlijk een soort D-trens, maar dan met uitlopers boven en onder. Ik gebruik het omdat Atlas heel slecht reageert op een bit: hij heeft een laag rooster en een dikke tong. Enkelgebroken is so wie so niet aan de orde, dat prikt maar, en een dubbelgebroken watertrensje glijdt maar al te makkelijk door zijn mond als je een beetje druk geeft en hij z’n mond opengooit uit protest.
Dit bitje geeft dan druk tegen de zijkant van z’n mond, en dat snapt hij prima. Is een heel vriendelijk bit, dat veel wordt gebruikt bij jonge paarden, net als de D-trens (maar die is er jammer genoeg niet in een betaalbare dubbelgebroken versie). Lelijk, maar effectief, en heel wat fijner dan je paard z’n mond weer dichtsnoeren met een neusriem omdat ‘ie aangeeft een stuk metaal in z’n mond niet zo fijn te vinden. Het sturen gaat nu op twee pinkjes (en gewicht en been natuurlijk he?).
lijn 02-08-’06 11:26
Bits and bytes hier, leuk!
Rick (URL) 04-08-’06 00:33
Heel veel succes en plezier dit weekend!
stynx 04-08-’06 20:16
Aha, bedankt voor de uitleg. Ik heb hier nog wel een dubbelgebroken bitje hangen met extra grote ringen, dat heeft hetzelfde effect. Misschien is dat wat voor jou? Ik doe er niets mee. Alleen is het nogal smal, 12,5 cm, mijn paard had een smalle snufferd. Als je er wat in ziet, mail me dan maar.
Irene (URL) 08-08-’06 15:16