Nou, ik was dus al wat afgevallen in november. Of eigenlijk best wel een boel afgevallen. En daarna werd het niet veel beter. De lekkere rode biefstukken — sis, sis, en weer uit de pan, net warm — die normaal op mijn enthousiasme kunnen rekenen, deden mijn maag de afgelopen maanden omkeren. Mmmmmm lekker spaghetti carbonara? Dacht het niet.

Heb ik dan geen trek? Ja zeker wel. Maar op een of andere manier alleen in dingen die geen zoden aan de dijk en geen vet aan het lijf zetten: fruit, groenten, broodjes gezond… Terwijl half Nederland wanhopig probeert de kerstkilo’s eraf te krijgen en de chips te laten staan, dwing ik mezelf met lange tanden calorierijk voedsel te eten.

Want zo mager… da’s niet fijn. Het vreet energie bijvoorbeeld, zodat ik continu moe ben. Ook heb ik het de hele tijd koud. En wát je eet, wordt door je lijf gebruikt om warm te blijven, terwijl je daar normaal natuurlijk een speklaagje voor hebt. Dus eigenlijk moet je om aan te komen nog meer eten dan anders.

Ik ben wel in een super strandconditie trouwens. Maar ja, daar heb je ook niet zoveel aan met dit weer.

De zesjes: 46.6 kilo, vet% 16.0, vochtgehalte 61%, spiermassa 36%.
Oh, en met mijn lengte van 1.63 levert dat een bmi op van 17.5. Modeshows lopen in Spanje kan ik dus ook wel vergeten.