Het goede nieuws is dat ik eindelijk moe ben, ’s avonds.
Het slechte nieuws is dat mijn rug zó in puin ligt (waarom? ik weet het niet!) dat ik lig te janken van de pijn. Ik ben al drie keer in slaap gevallen om even later weer wakker te worden. Van de pijn, ja.
Dat mijn neus verstopt is, ik me de hele dag al duizelig en oververhit voel, ik lig te zweten als een otter en al veel te veel Aleves naarbinnen heb gepropt vandaag; ach, een kniesoor die daar op let.
Ik kan me in alle eerlijkheid niet eens herinneren wanneer die rug voor het laatst zo opspeelde. Gelukkig voelde ik het vrijdag al aankomen en heb ik voor morgenavond een extra afspraak bij de fysio gemaakt. Over drie uur en een kwartier gaat de wekker. Fijn.