Op de hoek van de Kerkstraat en het Amstelveld stond een man op een fiets. De linkerarm om een lantarenpaal gebogen, zwaaiend met de rechter.
Af en toe keek hij verontschuldigend naar beneden, naar zijn vrienden. Schouderophalend gebarend dat het hem speet, dat hij ze heus wel zag, maar dat hoe hard hij ook zwaaide, ze hém niet zagen. Tenmiste, zo moest het lijken. Maar als je goed keek, zag je dat hij eigenlijk bedoelde: Vinden jullie mij niet stoer zo op die fiets?