Dat kunnen we allemaal wel eens gebruiken toch?
Soms moet je even wachten en heb je een paar minuten over:
Er zijn al genoeg weblogs waar je de laatste hippe muziekjes kunt beluisteren. En die zijn daar beter in dan ik. En als ze dat niet zijn, potsen ze vast veel vaker dan ik. Dus daarom vandaag gewoon deel 2 van het Concerto for Violin and Orchestra van Philip Glass. Zo mooi!
Wat ik nou niet snap he?
Als ik - uit mijn werk of in het weekend - alle tijd van de wereld heb en het bad vol laat lopen om eens lekker rustig een half uurtje niks te doen, behalve dan langzaam weken tot ik een roze rozijntje ben, dan laat ik me zakken in het warme water en ben er na een kwartiertje, 20 minuten weer uit. Geen geduld. Geen tijd-voor-mezelf. Geen langzaam weken tot ik een roze rozijntje ben.
Maar ’s ochtends, als ik eigenlijk he-le-maal geen tijd heb, want altijd te laat. ’s Ochtends, dan moet ik echt even douchen voor ik de deur uitkan. Even schoon en fris enzo. ’s Ochtends dus, dan lukt het me niet om binnen 10 minuten onder de douche vandaan te komen. Of zelfs binnen een kwartier.
En behalve misschien een latente angst een roze rozijntje te worden, snap ik dat dus niet.
“Je bent zo gesloten en introvert,” zegt ‘ie.
Hij bedoelt dat ik niet zo verliefd op hem ben als hij op mij.
“Je praat zo weinig, ik moet alles uit je trekken,” zegt ‘ie.
Hij bedoelt dat ik niet zeg wat hij horen wil.
“Je hebt een ernstige sociale tekortkoming,” zegt ‘ie.
Hij bedoelt dat hij het niet leuk vindt dat ik hem niet vijf keer in de week wil zien.
“En zelfs op je weblog staat eigenlijk niets interessants,” zegt ‘ie.
Zijn we het toch nog ergens over eens :)
Tsja, ik kan het ook niet helpen dat appels en peren in ‘t engelsch apples and oranges zijn :)
