Herinneren jullie je het rode paard nog? Het was even zoeken naar de maker ervan, en er kwam wat geluk bij kijken, maar uiteindelijk vond ik haar. Sophie.

Inmiddels ben ik bij Sophie op bezoek geweest. Leuk was dat. Heb nog veel meer paarden gezien, en honden, en vrouwen.

En vogels. Ook weer geschilderd op dat bruine pakpapier. En bijna net zo leuk als de paarden ;) (tsja, je blijft een paardenmeisje hè…). En… nu overal te vinden in de stad. Tenminste, dat hoop ik maar. Want toen ik laatst naar de Albert Heijn liep. Of nee, van de Albert Heijn naar huis, zag ik daar een vogel fladderen. Letterlijk, want in de wind was de het grootste deel van het papier losgeraakt, en hing ‘ie zielig te wapperen aan een hoekje.

En wat met het paard niet lukte, lukte wel met de vogel. Het laatste hoekje liet makkelijk los, ik rolde ‘em op, en nam ‘em mee naar huis. Eén geredde vogel. Het voelde een beetje raar, om het laatste hoekje los te trekken en het papier op te rollen. Als een dief in de nacht, terwijl het toch pas kwart over zeven was en de vogel 10 minuten later vanzelf het luchtruim gekozen zou hebben in de wind.

Leuk issie he?