“Hadden we het maar eens een dagje rustig,” verzucht ik regelmatig op mijn werk als er weer eens iemand naast m’n bureau staat te springen dat het echt echt echt gisteren afmoet en sorry dat ik het nu pas kom vragen maar ik wist het ook niet.

Vanmiddag moest ik denken aan de Chinese spreuk “Dat u mag krijgen wat u wenst.” Dat dat verre van Chinees is, want in het Nederlands, en dat de oorsprong ervan wel ergens in het Verre Oosten zal liggen, laten we dan maar ergens in het midden. Wat me dan weer doet denken aan de karakters die staan voor China: dat zijn de karakters “midden” en “rijk” en dan is China het rijk van het midden.

Maar goed, ik kreeg wat ik wilde: een rustig dagje op kantoor. Nou, Ik wil wat ik niet wil en ik wil niet wat ik wil. Ik wil in elk geval géén rustig dagje op kantoor. Ik verveel me te pletter. Ik heb doorgeklikt op al mijn rss-feeds, mijn hyves profiel/ voorzien van bloemetjes, en zit nu de verleiding te weerstaan om te kijken of ik door de firewall heen kan prikken om te kunnen msn’en. Met dat weerstaan heb ik het heel druk, want ik zal het best wel kunnen, maar hier bij de bank kun je beter niet spelen met internetgedragsregels.

Voor wie het ook rustig heeft op kantoor: ik liep tegen een stapel mooie foto’s aan van Richard Friedman. Het zijn er nu 373, dus daar ben je ook wel even zoet mee. Het linkje kwam uit een van de rss-feeds, maar ik ben vergeten welke, want niksdoen verweekt je hersens ook nog eens, al kunnen dat ook gewoon de watten in mijn hoofd zijn.