Konnichiwa

vrijdag 5 maart 2004 — 07.21

In een grijs, grijs verleden werkte ik een paar weken voor de Bank of Tokyo Mitsubishi. Werken voor een Japans bedrijf is raar. Al het werk dat je deed moest gechopped worden door iemand boven jou in de hiërachie. Choppen betekende dat iemand letterlijk zijn eigen persoonlijke stempel op jouw werk zette. Je eigen chef had ook weer een chef, — chop! — en goed zichtbaar op de afdeling, aan een bureau waar hij iedereen kon overzien, zat nog een chef — chop!

Later leerde ik dat het in Japan heel normaal is een stempel bij je te dragen: je eigen, hoogstpersoonlijke chop. Dat leerde ik van één van mijn collega’s, Noriko. Noriko was leuk. En lief. En trots op Japan, maar blij in Europa te zijn. Toen ze hoorde dat ik van sushi hield nam ze ze voor me mee, als lunch. In een gewoon plastic bakje, maar prachtig gegarneerd met sla, stukjes komkommer en zelfs aardbeien. Dankzij haar hield ik het twee maanden uit in deze krankzinnige Japanse miniklassemaatschappij. We gingen stappen, naar vreemde feestjes, en veel bij elkaar eten. Van Noriko leerde ik de zelfvouwsushi’s: in kwarten geknipte norivelletjes op schaaltjes; rijst en andere ingrediënten in bakjes op tafel. Geen stomme Hollanse uitvinding van een fondue-adept, maar een Japans idee.

Noriko had een vriendje, uit Brazilië. Dat ging uit en het duurde niet lang voordat ze definitief terugging naar Japan. Laatst vond ik een oude envelop met haar laatst bekende adres. Ik herinner me nog de brief die daar in zat. Ze was getrouwd met een Amerikaan, en zwanger. We wisselden nog een paar emails uit, maar toen ze ophield met werken, was het contact definitief verwaterd.

Noriko is niet terug te vinden op het internet. Probleempje is dat zij Noriko Shimizu heet, dat is ongeveer zoiets als Carolien Jansen. In haar laatste brief staat dat ze getrouwd is met ene Brown. Ook al zo’n exclusieve naam. Het oude adres is een dead link. Engelsvriendelijke Japanse telefoonboeken kan ik niet vinden, en mijn Japans gaat niet veel verder dan konnichiwa. Hoe vind je iemand in Japan?