U zult wel denken... waar was lijn vandaag? Net een mooi nieuw log, en dan meteen een dag overslaan?
Ik las een
boek. Toen ik wakker werd begon ik, eigenlijk omdat ik zo lekker lag en geen zin had om op te staan. Het boek lag klaar naast mijn bed nadat Frans het vertaald had. Hij vond het wel aardig, maar het eind wat zoetig.
Ik ben het met Frans eens. Het boek begint wat traag, krijgt daarna flink wat vaart, en geeft leuke inzichten in de ciltuur van indiase immigranten in Londen. Jammer genoeg zakt het op het eind in, omdat in weinig pagina's alle verhaallijnen worden afgerond.
Desondanks leuk genoeg om me een dag van de computer vandaan te houden :-)
geen tagline —
woensdag 13 augustus 2003 – 00.27 —
vier reacties
Wij kochten reparatiedoek voor de tent. De tent is al oud, en er zat een winkelhaakje in het doek. De man van de
winkel trok wat aan het doek om de sterkte te testen.
Opstrijken, zei hij. En het reparatiedoek meenemen op vakantie. In geval van nood kun je het spul opstrijken met een pannetje kokend water.
Zo'n advies, dat brengt ongeluk. Al na een paar dagen had een spelend jongetje meer oog voor een bal dan de tent en viel er pardoes doorheen. Gevolg: een winkelhaak van een centimeter of 30. Noodreparatie!
We trokken alle haringen eruit en legden de winkelhaak plat neer. Terwijl ik het reparatiedoek op maat knipte zette Frans een pannetje water op. Met het hete pannetje streek ik tent en reparatiespul.
En er gebeurde niets. Natuurlijk niet. Een pannetje kokend water is 100 graden. Een strijkijzer op de heetste stand heel wat meer. Die pan moest heter, veel heter dan kokend water.
We maken een vuurtje! Riep ik. In de pan! Dat wordt wel warm genoeg. Frans keek me aan. Keek naar zijn tent die al 22 jaar trouw dienst deed. Keek me nog een keer aan. En zei uiteindelijk OK. Twijgjes, takjes, en een hoop droog gras verdwenen in de pan. Alles was gortdroog, maar in zo'n pan, waar niet veel lucht bij kan, brandde het allemaal niet zo makkelijk als in de barbecue. Met lampenolie kregen we het vuur aan. Na een paar minuten gloeiden de takken in de pan en deed ik het deksel erop.
Ik streek. Eerst het tentdoek warm strijken, op het warme doek het reparatiespul, en toen het geheel. Na 30 seconden zat het muurvast. De pan werd geblust met water uit de noodemmer en ik voelde me MacGyver.
Natuurlijk kwam ik er later achter dat
elke rechtgeaarde fransman op vakantie gaat met een strijkijzer, maar de tent was toch maar mooi gerepareerd.
geen tagline —
maandag 11 augustus 2003 – 07.02 —
dertien reacties
Zo. Nu heb ik een beetje het idee dat het af is. Mijn log. Het ziet er best mooi uit, al zeg ik het zelf.
Jammer alleen dat zo'n mooi log zich niet zelf vult met postjes. Dat zou nog eens wat zijn!
geen tagline —
zondag 10 augustus 2003 – 03.42 —
twaalf reacties
Af en toe duiken ze op, zo her en der. Discussies over oude kinderseries. Heerlijk jeugdsentiment, vind ik zelf, en kennelijk ben ik niet de enige, want gisteren kwam ik pardoes terecht op
kindertv.org. Smullen!
geen tagline —
zaterdag 09 augustus 2003 – 12.29 —
acht reacties
Gebruik sleight.js! Riepen behulpzame bezoekers naar aanleiding van de constatering dat Microsoft geen .png ondersteunt. Maar da's javascript, dacht ik. Dat wil ik niet. Ik los het liever op de server op.
En da's gebeurd. Met een phpscriptje wordt vastgesteld of u internot explorer gebruikt, en zoja, dan volgt er wat hocus-pocus, et voila!
Goed he?
De functie... Deze kun je bovenin je index.php opnemen, of in een apart bestand stoppen en dan includen.
function put_png($path2img, $width, $height, $title, $class){
global $HTTP_USER_AGENT;
$suffix = "px";
if (ereg("MSIE", $HTTP_USER_AGENT) && ereg("Windows", $HTTP_USER_AGENT) && !ereg("Opera", $HTTP_USER_AGENT)) {
echo"
width:$width$suffix;
filter:progid:DXImageTransform.Microsoft.AlphaImageLoader
(src='$path2img',sizingMethod='scale');\">";
}
else {
echo"![]()
";
}
}
?> -->
En dan aanroepen met:
Tussen haakjes achtereenvolgens de lokatie van het plaatjes, breedte, hoogte, ALT tekst en css class vermelden.
geen tagline —
vrijdag 08 augustus 2003 – 20.13 —
zes reacties
Dat van die gecrashte harde schijf. Dat was nog een heel gedoe. Ik kocht een nieuwe, maar die was duidelijk te nieuw voor mijn oude servertje. Shit. Dus moest er ook maar een nieuw moederbord in, met bijbehorende processor en nieuw geheugen. De twijfel over de aanschaf van al dat nieuwe spul had even geduurd, en het was zaterdagmiddag. Tegen vijven had ik het hele zaakje bijelkaar. Thuis ging de kast open, het oude moederbord eruit, nieuwe erin, processor erop, geheugen, insteekkaartjes overzetten. Shit, de AGP-kaart past niet. Ook te oud. Oud PCI-kaartje uit de kast getrokken, werkt niet. Het is zaterdagmiddag 20 over vijf, ik zit met allemaal duur nieuw spul, en grrrmbldegetverdebweuhhh, het DOET HET NIET! En erger, pas maandag kan ik weer naar de winkel om nog meer geld uit te geven om de boel aan de praat te krijgen.
Ik hou niet van dat gepruts met hardware, en als ik niet alle spullen heb al helemaal niet. Grrrmbl.
Gelukkig zijn er nog lieve
apen die zo'n kaartje in de kast hebben liggen en dat voor lijn meenemen. Deze prutster ook weer blij. Dankjewel aap!
geen tagline —
vrijdag 08 augustus 2003 – 14.54 —
twee reacties
Ze hebben weer wat leuks daar, bij Microsoft. Alhoewel het .png bestandsformaat al jaren oud is, ondersteunen ze het niet. Of ja, ze ondersteunen het wel, maar dan weer niet volledig, zoals het de mannen uit Redmond eigen is.
Wat is er aan de hand? Over de fotobalk boven is een plaatje geplaatst. Een .png, inderdaad. Die .png is transparant. Of dat zou hij moeten zijn. Hij is het ook, in mijn browser. En ook op de Mac van Frans. Maar niet in de IE van mijn broertje! Die heeft er een wit vlakje omheen staan. En dat is lelijk.
Het is de bedoeling dat het er zo uitziet:
Ziet het er bij u niet zo uit? Doe me dan een lol, en laat Windows- en browserversie even achter in het reactieformuliertje.
geen tagline —
donderdag 07 augustus 2003 – 14.18 —
23 reacties
Ik heb msn. En icq. En jabber. Ik zit op irc. Om te overleggen met anderen. Makkelijk: je knipt en plakt gewoon de stukjes van het bestand waar je mee bezig bent. Is een stuk handiger dan over de telefoon, en een stuk sneller dan mail.
Natuurlijk komt er dan ook wat geklets tussendoor. Is ook wel gezellig. Maar het allergrappigste is het afsluiten van een IM-gesprek. Dat doet denken aan het ophangen van de telefoon op 7-jarige leeftijd. Op het moment dat je zegt dat je ermee kapt roept de ander weer wat, en dan kabbelt het gesprek nog een poosje door, totdat iemand zegt: nu moet ik echt werken/eten/zwemmen/whatever hoor! Is goed, roep je dan. Ik spreek je later wel weer. Ja later, is dan het antwoord. Later, roep je weer. Ik moet nu echt weg, volhardt de ander. Zap! zeg ik, en sluit mijn scherm. Oh, daar floept het weer op: en fijne avond nog he?
Weet u nog? Aan de telefoon vroeger? Dat ging ook zo: Doei. Doei. Doei. Doei. Ik ga nu echt ophangen hoor. Ja, ik ook. Nou hang dan! Nee jij eerst. Nee jij. Tegelijk! 1, 2, 3... Hee, je hebt nog niet opgehangen. Jij ook niet. Maar nu hang ik op hoor, of jij het doet of niet. Doei. Doei...
geen tagline —
donderdag 07 augustus 2003 – 11.49 —
eén reactie