
Afgelopen weekend reden we de 37 kilometer van de Ommen Vilsteren Omloop
Een prachtige rit door een prachtig landschap en… vijfde geworden!
foto van http://www.endurancefoto.nl/

Afgelopen weekend reden we de 37 kilometer van de Ommen Vilsteren Omloop
Een prachtige rit door een prachtig landschap en… vijfde geworden!
foto van http://www.endurancefoto.nl/
De truc bij endurance is dat je paard gezond en wel over de finishlijn komt. Daarom worden de paarden tijdens de wedstrijd steeds gecontroleerd: op kreupelheid, harstlag, ademhaling, doorbloeding, darmgeluiden en uitdroging.
Al die zaken moeten in orde zijn. Zoniet, dan is het einde oefening.
Onze eerste eerste wedstrijd is prima verlopen: Atlas kwam zo fit als een hoentje over de finish. Veel fitter dan ik. Paard kon nog wel een paar kilometer, degene die hard moet trainen voor de volgende wedstrijd ben ik (spieieieierpijn!).
Omdat ik kenningsmakingsklasse reed, zijn we niet officieel geklasseerd, maar we zijn binnengekomen met de derde tijd. Dat had nog beter gekund als we niet tien minuten te laat vertrokken waren en op de weg terug een stukje verkeerd gereden. Her en der is nog wel wat tijdwinst te behalen, en dan moet een snelheid van rond de 11 kilometer per uur er makkelijk inzitten.
Maar ach wat, het motto van de sport is To finish is to win, en dat is precies hoe het voelt. Op 2 september gaan we officieel starten om ook dan weer fit over de eindstreep te komen. Ik heb er nu al zin in!
De uitslag vind je hier en de foto’s staan hier.
Endurance, dat lijkt me wel wat, schreef ik op 25 oktober vorig jaar.
Morgen start ik in de kenningsmakingsklasse van de Utrechtse Heuvelrugrit (probeer dat eens zonder haperen uit te spreken). Of eigenlijk vandaag, want het is al over twaalven.
Alles ligt klaar, de noodoproep morgenochtend is geregeld, voor als ik me verslaap, en ik zit klaarwakker op de bank.
En man, wat verheug ik me erop!
Aanstaande zondag is de Utrechtse Heuvelrugrit, dus ‘t was hoog tijd voor een trainingsrondje.
Diana en Jo kwamen ons halen met de trailer. Het was voor het eerst dat ik Atlas inlaadde, maar alles ging van een leien dakje. Daar hoef ik me volgende week dus geen zorgen over te maken!
Op naar Hollandsche Rading, het startpunt van onze rit. Maak kennis met:
Atlas en lijn
(lees meer »)