Atlas in de sneeuw

Zoals Bob al zegt: omdat een mens nooit genoeg katten op zijn weblog kan hebben.

De foto is overigens nog van voor Atlas bij mij was, maar sneeuw is sneeuw, vind ik.

langpootkonijnen galore! — maandag 06 maart 2006 – 11.15 — acht reacties

Tunnelvisie

“Wanneer schrijf je nou weer wat?” vroeg Marina

Maar ik heb niet zoveel te vertellen op het moment. Gelukkig heb ik een langpootkonijn, anders zou ik me moeten verlagen tot het plaatsen van foto’s van de katten. Een drama voor je geloofwaardigheid als weblogger natuurlijk.

Eerst maar een babyfoto:

En in de wei. Ja, die wei loop door tot dat stoplicht in de verte.

help! help! het wordt een langpootkonijnenlog! — vrijdag 27 januari 2006 – 10.47 — zes reacties

De eerste week met Atlas

Zo. Dat was mijn eerste week als eindverantwoordelijke voor een heus langpootkonijn.

Atlas is drie jaar geleden ingereden, en daarna is ‘ie alleen nog maar de mooiste grasmaaier van Nederland geweest. Erg zonde van zo’n paa langpootkonijn natuurlijk. Om die reden is het ook geen kwestie van eropspringen en wegrijden. Voorlopig is het lekker veel borstelen, knuffelen en uitlaten in het dorp. Daarbij is ‘ie echt cool: schrikt niet van auto’s, tractors, honden of andere paarden (maar plassen en putdeksels zijn wel eng!), maar een beetje saai vindt ‘ie het wel. Daarom ga ik volgende week maar eens beginnen hem op hand- en stemhulpen te zetten: stap, draf, galop, halthouden, keren… allemaal zonder halstertouw, bit of longe. Daar kun je heel ver in gaan, maar de basis ervan is makkelijk te leren, en een prima manier om een gehoorzaam, goed luisterend langpootkonijn te krijgen. Dat laatste wil je echt, want zo’n lanpootkonijn weegt al gauw zo’n 500 á 600 kilo, en als hij mij niet vertrouwt en er echt vandoor wil als hij schrikt, ben ik natuurlijk nergens met mijn 50 kilo.

Overigens ben ik zo mutsig geweest wel mijn camera mee te nemen naar Atlas, maar geen volle batterijen. Geen foto’s dus. Misschien dat ik iets heb aan Patches, die auto rijdt, bier haalt en de telefoon aanneemt. Zo’n beessie moet toch ook je to-do lijstje kunnen bijhouden?

focus shift! — dinsdag 27 december 2005 – 00.24 — acht reacties

lijn en het langpootkonijn

Een langpootkonijn is een edel dier, met vier benen en een hoofd. Langpootkonijnen briesen en hinniken. Ze eten hooi en biks. Ze stappen, draven en galopperen. Ze hebben manen en een staart. Ze houden van appels en wortels en vinden het zalig om gepoetst te worden.

Dit is Atlas. Atlas is een volbloed arabische langpootkonijnruin van 6 jaar oud. En sinds zondag ben ik het baasje van dit langpootkonijn.
Volgende keer meer over de geschiedenis van het langpootkonijn

lang leve het langpootkonijn! — dinsdag 20 december 2005 – 16.42 — dertien reacties